با توجه به اینکه یکی از اجزای اصلی شبکه های آب و فاضلاب، لوله ها می باشند و وظیفه اصلی انتقال آب و فاضلاب را بر عهده دارند، بنابر این انتخاب جنس لوله از لحاظ فنی، اقتصادی، مدیریتی، بهداشتی و زیست محیطی تأثیر به سزایی در هزینه اجرایی، طول عمر شبکه و نیز عملکرد شبکه خواهد داشت. انتخاب دقیق معیارهای قبل از انجام هر گونه تحلیلی اساسی ترین بخش تصمیم گیری است. در این تحقیق با بررسی جامع معیارهای تعیین کننده جنس لوله در طرحهای آب و فاضلاب در قالب معیارهای کلی ذکر شده، اولویت بندی معیارهای مهم در انتخاب جنس لوله در شبکه های آب و فاضلاب شهری با نظر سنجی از کارشناسان صنعت آب و فاضلاب به روش دلفی انجام و از بین ۳۰ معيار منتخب، ۱۹ معیار برای انتخاب جنس لوله در شبکه آب و ۱۸ معیار برای انتخاب جنس لوله در شبکه فاضلاب برگزیده شد.

مقدمه

عوامل متعددی در انتخاب و تعیین مشخصات لوله ها و جنس آنها باید در نظر گرفته شود. هدف از طراحی سازه های خط لوله، ایجاد یک کنش و واکنش پایا بین لوله و خاک پیرامون آن می باشد، طوری که در آن شکل لوله تقريبا حلقوی باقی بماند. یک لوله سخت برای تحمل بار وارده فقط متکی به استحکام و سفتی خود می باشد. از سوی دیگر یک لوله انعطاف پذیر معمولا قادر نیست بیشتر از قسمت کوچکی از بار وارده را با استفاده از استحکام خودش تحمل کند. یک لوله انعطاف پذیر برای ایجاد استحکامی که بتواند بار وارده را تحمل کند، به فشار واکنش زمین نیاز دارد. در واقع بار استاتیک عمودی زمین، از دیواره لوله به خاک پیرامون منتقل می شود.

با توجه به اینکه یکی از اجزای اصلی شبکه های انتقال و توزیع آب و جمع آوری و انتقال فاضلاب، لوله ها می باشند و وظیفه اصلی انتقال آب و فاضلاب را بر عهده دارند، بنابراین انتخاب جنس لوله از لحاظ فنی، اقتصادی، مدیریتی، بهداشتی و زیست محیطی تأثیر به سزایی در هزینه اجرایی، طول عمر شبکه و نیز عملکرد شبکه خواهد داشت. انتخاب دقیق معیارها قبل از انجام هرگونه تحلیلی اساسی ترین بخش تصمیم گیری است.

انواع لوله هایی را که می توان در شبکه های آب و فاضلاب مورد استفاده قرار داد، در سه ساختار اصلی فلزی، سیمانی و مواد مصنوعی تقسیم بندی می شوند. لوله های فلزی شامل لوله های فولادی و چدن نشکن، لوله های سیمانی شامل لوله های بتن مسلح و آزبست سيمان و لوله های مصنوعی شامل لوله های پلی اتیلن، پی. وی. سی و جی. آر. پی هستند. البته امروزه استفاده از لوله های سفالی با منشا رس نیز مورد توجه قرار گرفته است.

تأثير طول عمر و هزینه خرید لوله در انتخاب نوع لوله بسیار مهم است. لذا انتخاب نوع لوله از لحاظ قطر و ضخامت بسیار با اهمیت بوده و تأثیر زیادی در کاهش هزینه ها خواهد داشت. با تحلیل شبکه توزیع آب با در نظر گرفتن پارامترهای طول، قطر و ضریب اصطکاک لوله ها و انتخاب مناسب لوله در شبکه توزیع آب می توان به شبکه ای با قیمت ارزان و حداقل افت رسید.

جنس لوله و نوع پوشش آن در کاهش هزینه های اجرایی شبکه اثرگذار بوده و با پوششی بتنی، طول عمر مفید شبکه فاضلاب افزایش یافته و مقاومت آن در برابر عوامل خورنده افزایش می یابد. البته از لحاظ اقتصادی، هزینه استفاده از لوله های پوشش دار بیشتر خواهد بود که در اقطار بزرگتر از ۶۰۰ میلیمتر تفاوت هزینه بیشتر نمایان خواهد بود. زمانی که آب شرب موجود در شبکه آبرسانی تمایل به خوردگی داشته باشد، باید علاوه بر کنترل کیفیت آب بر اساس پارامترهای مورد استفاده از جمله تنظيم سختی و … در انتخاب جنس لوله دقت فراوان نموده و از لوله های مقاوم در برابر خوردگی استفاده نمود.

به لحاظ مقاومت لوله ها نسبت به عوامل خورنده موجود در فاضلاب، به جز لوله های بتنی بدون پوشش داخلی و لوله های آزبست، بقیه لوله ها از جمله لوله های سفالی، جی. آر. پی و پلی اتیلن مقاومت خوبی در برابر خوردگی، اسیدهای فاضلابی، مواد شیمیایی و … داشته و از این حیث طول عمر این لوله ها به مراتب بیشتر از لوله های بتنی و آزبست خواهد بود.

لازم به ذکر است استفاده از لوله های بتنی با آزبست با پوشش داخلی می تواند مشکل این لوله ها را از این لحاظ حل نماید که این امکان نیز در اقطار بالای ۵۰۰ میلیمتر امکان پذیر است. همچنین در بحث مواد خورنده فاضلابی که در فاضلاب صنعتی بیشتر با عنوان مواد اسیدی با بازی با آن روبرو هستیم، می بایست از لوله های مقاوم استفاده نمود.

به لحاظ خصوصیات هیدرولیکی، با توجه به صاف بودن سطح داخلی لوله های جی. آر. پی، پلی اتیلن، لوله های سفالی (خصوصا لعابدار) و تا حدی آزبست ضریب n در معامله مانینگ جهت محاسبه حجم سیال قابل انتقال نسبت به لوله های بتنی بدون پوشش کمتر می باشد. به لحاظ اقتصادی می توان به مواردی همچون امکان کاهش قطر لوله مورد استفاده (برای مثال لوله جی. آر. پی ۱۰۰۰ به جای بتنی ۱۲۰۰) و امکان کاهش شیب طراحی در شرایط یکسان و به طبع کاهش هزینه های مربوط به حفاری و خاکریزی، اشاره نمود.

اتصالات کوپلینگی مورد استفاده در لوله های جی. آر. پی از جنس خود لوله ها با دو واشر می باشد و در نواحی اتصالات، آب بندی به طور کامل انجام می پذیرد. در صورتی که لوله های بتنی آب بندی مناسبی نداشته و نشت فاضلاب از آنها موجب زبانهای اقتصادی و زیست محیطی می گردد. در لوله های پلی اتیلن نیز در صورت استفاده از جوش به تنهایی و یا همراه با سایر روش های اتصال آب بندی به طور کامل صورت می پذیرد. لوله های آزبست و سفالی نیز از روش کوپلینگ با واشرهای لاستیکی استفاده می کنند که از نظر آب بندی شرایط مناسب را ایجاد می کنند.

لوله های بتنی و سفالی معمولا در طولهای ۲ إلى 3 متری تولید می گردند. طول لوله های آزبست از ۴ تا ۶ متر تولید می گردند. از آنجا که هر چه اتصالات کمتری در طول لوله به کار رود، هزینه ها و احتمال ایجاد نشت کاهش می یابد. از این حیث، لوله های پلی اتیلن و جی. آر. پی در رده اول و به ترتیب لوله های آزبست، بتنی و سفالی قرار می گیرند. البته تکنولوژی اجرا عامل بسیار مهمی در آب بندی لوله ها بوده و تعداد اتصالات، احتمال افزایش نشست را زیاد می کند.

چه بسا لوله های با اتصال زیاد به دلیل تکنولوژی خاص، کمتر از لوله های دیگر نشتی داشته باشند. لوله های جی. آر. پی و پلی اتیلن چندین برابر از دیگر لوله های سبکتر می باشند. لذا در هنگام نصب جرثقیل های سبکتری مورد استفاده قرار می گیرد و جا به جایی لوله ها آسانتر و هزینه عملیات نصب کمتر می باشد.

نگهداری لوله های جی. آر. پی، پلی اتیلن و سفالی با توجه به عدم نیاز آنها به پوشش داخلی و خارجی در صورت کارگذاری صحیح و مطابق با استانداردهای مربوطه و رعایت توصیه های کارخانه سازنده، به مراتب اقتصادی تر از لوله های بتنی و آزبست می باشد. هزینه نصب لوله های جی. آر. پی، پلی اتیلن و سفالی فقط یک بار انجام می شود، در حالی که لوله های بتنی نیاز به تعمیرات و بازبینی های مداوم دارند و عملا در بسیاری موارد غیر قابل تعمیر میباشند.

در انتخاب جنس لوله، معیارهای مختلف اقتصادی، فنی، بهداشتی و زیست محیطی مطرح می باشد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که برای تصمیم گیری صحیح در مورد انواع لوله های مختلف موجود نیاز به استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره می باشد. روش های تصمیم گیری مختلفی وجود دارد که هر یک مزایای خود را دارد. انتخاب روش تصمیم گیری تأثیر به سزایی در رتبه بندی گزینه داشته و برای یک مساله واحد، انتخاب هر روش از روش های موجود نتیجه متفاوتی دارد که باید برای تصمیم گیری بهتر پس از استفاده از روش های مختلف و آنالیز حساسیت گزینه مناسب انتخاب گردد.

از روشهای تحلیل چند معیاره در مدیریت سیاست های عرضه و تقاضا برای تأمین آب نیز استفاده می شود. روش جمع وزنی ساده (SAW) ساده ترین و پرکاربردترین روش در تحلیل چند معیاره می باشد و ابزار خوبی برای اولویت بندی بر اساس بیشترین امتیاز است. اجرای روش عملگر میانگین وزنی مرنب (OWA) در تصمیم گیری چند معیاره نظر گروه تصمیم گیر برای وزن هر یک از معیارها را به خوبی تأمین نموده و برای اولویت بندی تخصیص آب مناسب می باشد.

معیارهای فنی

وزن لوله: هر چه لوله ها سبکتر باشند، در هنگام نصب جرثقیل های سبکتری مورد استفاده قرار می گیرد و جا به جایی لوله ها آسانتر و هزینه عملیات حمل و نصب کمتر می شود.

عمر لوله : عمر بالای لوله دوره مصرف طولانی تری به همراه خواهد داشت که از نظر هزینه های تعمیر و احیا مجدد شبکه توزیع آب با جمع آوری فاضلاب بسیار قابل توجه است. نکته ای که باید همواره در مباحث عمر مفید بدان توجه کرد، کیفیت و نحوه نصب و کار گذاری لوله است. تمامی سازه های مدفون به نوعی بخشی از ساختار خاک محسوب شده، لذا نیروهای وارده را با برهم کنشی که با یکدیگر دارند، تحمل می نمایند. در نتیجه نصب بی دقت لوله، می تواند باعث عملکرد ضعیف آن در بستر خاک شود. لوله های سفالی در حدود ۱۰۰ سال عمر مفید دارند و پس از آن لوله های پلی اتیلن سنگین با ۵۰ سال عمر قرار دارند.

انعطاف پذیری: انعطاف پذیری بیشتر لوله سبب مقاومت بیشتر آن در مقابل ضربه و فشار شده و همچنین تعداد اتصالات لازم را نیز کاهش خواهد داد.

ضریب اصطکاک: به لحاظ خصوصیات هیدرولیکی، هر چه سطح داخلی لوله صافتر باشد، ضریب n در معادله مانینگ جهت محاسبه حجم سبال قابل انتقال کمتر می شود. در نتیجه به لحاظ اقتصادی می توان به مواردی همچون امکان کاهش قطر لوله مورد استفاده (برای مثال لوله جی. آر. پی ۱۰۰۰ به جای بتنی ۱۲۰۰) و امکان کاهش شیب طراحی در شرایط یکسان و به طبع کاهش هزینه های مربوط به حفاری و خاکریزی، اشاره نمود.

رسوب ناپذیری: هرچه سطح داخلی لوله صیقلی تر و صافتر باشد، به دلیل داشتن زبری پایین تر سطح داخلی لوله، سیالات درون آن جریان سریع تر دارند و در نتیجه میزان رسوب کاهش خواهد یافت.

مقاومت در برابر ضربه و فشار: مقاومت لوله ها در مقابل ضربه نیاز به بکار گیری فشارهای بالاتر لوله و اتصالات و خریداری تجهیزات ضد ضربه را منتفی می کند. این خاصیت در پروژه های بزرگ باعث سهولت اجرا و کاهش بسیار زیاد هزینه های اجرا می شود، ضمن آنکه ضایعات اجرا را به میزان صفر کاهش می دهد.

مقاومت در مقابل خوردگی داخلی: سرعت جریان، درجه حرارت و pH آب، غلظت املاح و اکسیژن محلول، میزان تولید گازهای خورنده و … از عوامل موثر در سرعت خوردگی لوله ها است. به لحاظ مقاومت لوله ها نسبت به عوامل خورنده موجود در فاضلاب، به جز لوله های بتنی بدون پوشش داخلی و لوله های آزبست، بقیه لوله ها از جمله لوله های سفالی، جی. آر. پی و پلی اتیلن مقاومت خوبی در برابر خوردگی، اسیدهای فاضلابی، مواد شیمیایی و … داشته و از این حیث طول عمر این لوله ها به مراتب بیشتر از لوله های بتنی و آزبست خواهد بود.

لازم به ذکر است استفاده از لوله های بتنی با آزبست با پوشش داخلی می تواند مشکل این لوله ها را از این لحاظ حل نماید که این امکان نیز در اقطار بالای ۵۰۰ میلیمتر امکان پذیر است. همچنین در بحث مواد خورنده فاضلابی که در فاضلاب صنعتی بیشتر با عنوان مواد اسیدی با بازی با آن روبرو هستیم، باید از لوله های مقاوم استفاده نمود. خورندگی داخلی در لوله های آزبست سيمان و لوله های بتنی انتقال آب که ممکن است از رسوبات جدار آنها سولفید هیدروژن آزاد شود، می تواند رخ دهد. سولفات موجود در آب نیز می تواند توسط باکتری های تغییر دهنده سولفات به سولفید هیدروژن تبدیل شود و هیدروژن سولفوره به وجود آمده بعدا به اسید سولفوریک تبدیل شده که می تواند در نقاطی از لوله که حفاظت نشده باشند ایجاد خوردگی کند.

مقاومت در مقابل خوردگی خارجی: مقاومت الکتریکی با هدایت الکتریکی خاک از پارامترهای مهم در تعین مقدار خوردگی در لوله های مدفون به ویژه لوله های فولادی و لوله های چدنی است. عوامل موثر در میزان مقاومت الکتریکی خاک عبارتند از میزان pH، توان ایستادگی در مقابل سوختن و اکسید شدن، میزان رطوبت، مقدار مواد آلی و مواد شیمیایی موجود در خاک.

باکتری ها نیز می توانند به طور مستقیم یا غیر مستقیم موجب خوردگی شوند. هر فعالیت بیولوژیکی، حاصل اثرات محیط بر سلول زنده هست و در عوض، هر گونه تغییر و تبدیل در محیط زیست بر اثر متابولیسم میکروبی صورت می پذیرد. محیط خاک اطراف لوله در داخل ترانشه مهمترین ناحیه از نظر خورندگی لوله و یا از بین بردن پو شش خارجی لوله است. لوله های سفالی، پلی اتیلن، GRP و UPVC در مقابل حمله میکروارگانیسمها مقاوم می باشند، چرا که ماده تغذیه کننده ای برای آنها نمی باشند.

مقاومت در برابر سایش: مقاومت بالاتر لوله در مقابل ساییده شدن ناشی از مواد معلق موجود در فاضلاب یا در زمان شستشو با واترجت سبب افزایش عمر لوله خواهد شد.

مقاومت در برابر ضربه: لوله پلی اتیلن سنگین به دلیل نرمی بیشتر در برابر ضربه مقاومتر از لوله های دیگر است.

خزش و استحکام کششی: خزش عبارت است از تقلیل خصوصیات لوله با گذشت زمان. پدیده خزش در ارتباط مستقیم با کیفیت مواد خام مصرفی در ساخت لوله بوده و به شیوه تولید بستگی ندارد. هنگامی که لوله ها تحت فشار و بارهای خارجی و داخلی قرار می گیرند، بسته به جنس لوله ممكن است پس از مدتی مشخصه های مکانیکی آنها تغییر شکل یابد که این پدیده با نام خزش به خصوص در لوله های پلیمری از اهمیت بالایی برخوردار است. لوله های فولادی و GRP اصولأ رفتار داکتیل دارند و مقاومت خزشی کمتری نسبت به گونه های دیگر لوله ها دارند. لوله های پلی اتیلن سنگین می تواند خزش بیشتری را قبل از پارگی تحمل نماید.

مقاومت لرزه ای (در زلزله): لوله های چدن نشکن بر خلاف لوله های چدن معمولی، که در برابر زلزله آسیب پذیرند و برای مناطق زلزله خیز توصیه نمی شوند، در برابر زلزله مقاومند. لوله های بتنی نسبت به لوله های آزبست سيمان انعطاف پذیرترند، اما در حالت کلی برای مناطق زلزله خیز توصیه نمی شوند. این لوله ها در قطر های بالا، به علت رفتار خمشی، کمتر دچار آسیب می شوند. لوله های فولادی به ویژه اگر در مسیرهای انحنادار یا دارای شکستگی استفاده شوند، در برابر زلزله مقاومند و آسیب پذیری آن ها بیشتر در حالت برخورد عمود بر گسل اتفاق می افتد. این لوله ها در مقایسه با لوله های چدنی، بتنی و آزبست کمتر آسیب می بینند.

لوله های پلی اتیلن سنگین با جوش های فیوژن رفتار لرزهای خوبی دارند و برای مناطق زلزله خیز توصیه می شوند. دارای انعطاف پذیری مناسبی هستند و در زلزله های گذشته کمتر دچار آسیب شده اند، اما با گذشت زمان در برابر کلر موجود در آب لایه لایه شده و باید نسبت به عمر آنها دقت کافی داشت. لوله های سفالی با پیوندهای نری و مادگی و با کمک حلقه های لاستیکی انعطاف پذیری بیشتری در برابر نیروهای جانبی دارد.

مقاومت در برابر تغییرات درجه حرارت: تغییرات و نوسانات معمول در دمای نصب و عملکرد اکثر لوله ها تاثیری روی استحکام آنها ندارد. در دماهای معمول سرویس کاری تغییر محسوسی در استحکام کششی لوله ها به وجود نمی آید. لوله های غیر پلیمری هیچ تغییر محسوسی، حتی در محدوده دمایی بالاتر از ۶۰ درجه سانتیگراد، در استحکام کششی ایجاد نمی شود، اما به دلیل طبیعت پلیمری و ترموپلاستیکی لوله پلی اتیلن، عملکرد آن به شدت به دمای سرویس و کارکرد آن بستگی دارد. چون ضریب انبساط حرارتی پلی اتیلن بسیار بالا است، این احتمال وجود دارد که در حین قرار گرفتن در معرض تغییرات دمایی شدید دستخوش جا به جایی سراسری خط لوله گردد.

مقاومت در برابر یخبندان: در صورت بروز یخبندان و یخ زدگی آب یا فاضلاب در داخل لوله، لوله باید مقاومت لازم را در برابر ایجاد ترک های احتمالی و یا شکستگی بر اثر افزایش حجم آب به دلیل یخ زدن داشته باشد.

کیفیت اتصالات و آب بند بودن: در اتصال های خطوط لوله تحت فشار، نیروهایی بر اثر فشار داخلی خط انتقال بر اتصال وارد می شوند که ممکن است باعث جدا شدن قطعات اتصال و در نتیجه باز شدن آن شود مگر اینکه در اتصال، تمهیداتی برای جلوگیری از جدا شدن قطعات پیش بینی شده باشد. فشار داخلی خط لوله ممكن است ناشی از فشار استاتیک و یا فشار دینامیک با شد. قطع ناگهانی تلمبه ها و یا بستن سریع شیرهای در خطوط انتقالی که آب از طریق آن و با استفاده از تلمبه انتقال داده می شود، ممکن است ایجاد ضربه قوچ نماید که بر اثر آن، در نقاطی از خط لوله، فشار داخلی به طور ناگهانی افزایش یافته و باعث جدا شدن قطعات اتصال و یا حتی ترکیدگی لوله شود، مگر اینکه خط لوله و اتصال های آن قادر به مقابله با این نیروها بوده و یا خط لوله مجهز به تمهیداتی شده باشد که نیروهای ناشی از ضربه قوچ را بی اثر کند.

نظر بر اینکه در مقابل با اثرات ضربه قوچ، لوله های از جنس نرم و قابل انعطاف، مقاومت بیشتری نسبت به لوله های از جنس ترد و شکننده دارند، لذا در مواردی که فشار که خط لوله زیاد بوده و احتمال می رود بر اثر ضربه قوچ، نیروی زیادی به خط لوله وارد آید، لوله های فولادی مناسبتر از سایر انواع لوله ها می باشد.

اتصالات کوپلینگی مورد استفاده در لوله های جی. آر. پی از جنس خود لوله ها با دو واشر می باشد و در نواحی اتصالات آب بندی به طور کامل انجام می پذیرد. در صورتی که لوله های بتنی آب بندی مناسبی نداشته و نشت فاضلاب از آنها موجب زیان های اقتصادی و زیست محیطی می گردد. در لوله های پلی اتیلن نیز در صورت استفاده از جوش به تنهایی و یا همراه با سایر روش های اتصال آب بندی به طور کامل صورت می پذیرد. لوله های آزبست و سفالی نیز از روش کوپلینگ با واشرهای لاستیکی استفاده می کنند که از نظر آب بندی شرایط مناسب را ایجاد می کنند.

سهولت در تامین قطعات: این امر بستگی به امکان ایجاد تنوع در تولید انواع اتصالات دارد که بسیار به جنس لوله ها بستگی دارد. به عنوان مثال، امکان تولید اتصالات مختلف برای لوله های پلی اتیلن و تا حدودی لوله های فولادی به دلیل جنس خاص آنها بیشتر از سایر لوله ها است. همچنین امکان ساخت قطعات در داخل کشور و تیراژ تولید و در دسترس بودن قطعات و ملزومات از اهمیت بالایی برخوردار است.

تعداد اتصالات مورد نیاز: لوله های بتنی و سفالی معمولا در طول های ۲ الى 3 متری، لوله های آزبست در طول های ۴ تا ۶ متری و لوله های پلی اتیلن و جی. آر. پی نیز در طول های ۶ تا ۱۲ متری تولید می گردند. هر چه اتصالات کمتری در طول لوله به کار رود، هزینه ها و احتمال ایجاد نشت کاهش می یابد. البته تکنولوژی اجرا عامل بسیار مهمی در آب بندی لوله ها بوده و تعداد اتصالات، احتمال افزایش نشت را زیاد می کند. چه بسا لوله های با اتصال زیاد به دلیل تکنولوژی خاص، کمتر از لوله های دیگر نشتی داشته باشند.

معیارهای اقتصادی

هزینه خرید: از آنجا که بخش مهمی از هزینه های اجرای شبکه های آب و فاضلاب مربوط به هزینه خرید لوله می باشد، قیمت پایین تر لوله سبب کاهش در هزینه ها خواهد شد.

هزینه نصب و بستر سازی: سبکی و سهولت نصب لوله ها می تواند عرض ترانشه مورد نیاز را به حداقل برساند، در نتیجه هزینه های اجرایی حفر، مرمت نوار حفاری و مشکلات حمل و عودت خاک های حفاری شده کاهش می یابد. اما در صورت انعطاف پذیری زیاد لوله و کم بودن مقاومت حلقوی آن هزینه های بستر سازی می تواند افزایش یابد.

هزینه انبارداری: هرچه لوله ها فضای کمتری را اشغال کنند.هزینه های انبارداری کاهش خواهد یافت.

هزینه حمل: سبکتر بودن لوله ها هزینه های حمل را کاهش خواهد داد.

معیارهای مدیریتی

تعمیر و نگهداری: نگهداری لوله های جی. آر. پی، پلی اتیلن و سفالی با توجه به عدم نیاز آن ها به پوشش داخلی و خارجی در صورت کارگذاری صحیح مطابق با استانداردهای مربوطه و رعایت توصیه های کارخانه سازنده، به مراتب اقتصادی تر از لوله های بتنی و آزبست می باشد. هزینه نصب لوله های جی. آر. پی، پلی اتیلن و سفالی فقط یک بار انجام می شود، در حالی که لوله های بتنی نیاز به تعمیرات و بازبینی های مداوم دارند و عملا در بسیاری موارد غیر قابل تعمیر می باشند.

بهره برداری: سهولت و هزینه پایین ایجاد انشعابات و اتصالات پس از اجرا و در طول بهره برداری می تواند یکی از پارامترهای مهم در انتخاب لوله ها باشد.

معیارهای بهداشتی

انتشار مواد مضر در آب: در فرایند ساخت انواع لوله ها مقادیر زیادی مواد شیمیایی کمکی جهت بهبود خواص لوله مورد استفاده قرار می گیرد که بخشی هر چند اندک از آنها می توانند در طول زمان به داخل آب نشت کرده و سبب تنزل کیفیت آب توزیعی گردند. مطالعات متعدد نشان داده است که موادی مانند کادمیوم، سرب، نیکل، کروم، روی و قلع می توانند از انواع لوله های فلزی به داخل آب وارد شوند. این موارد می تواند مزیتی در راستای انتخاب لوله های پلی اتیلنی باشد.

معیارهای زیست محیطی

امکان بازیافت لوله: سهولت و امکان بازیافت لوله های فرسوده و خارج از رده به ویژه در مورد لوله های پلیمری از نظر زیست محیطی اهمیت بسیار دارد. به طور کلی لوله های پلی اتیلنی قابلیت بازیافت بیشتری نسبت به سایر لوله ها دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *